Panfr01

1493

RAFFAELLO REGIO, Metamorphoseon Pub. Ovidii Nasonis lib. XV Raphaelis Regii Volterrani luculentissima explanatio, cum novis Iacobi Micylli viri eruditissimi additionibus. Lactantii placidi in singulas fabulas argumenta. Allegoriae quibus singularum fabularum sensa declarantur,Venezia 1549, pp. 237-239

 

Ille perosus opes sylvas’q, & rura colebat,

Pana’q montanis habitantem semper in antris.

Pingue sed ingenium mansit, nocitura’q ut ante

Rursus erant domino stultae praecordia mentis.

Nam freta prospiciens late riget arduus alto

Tmolus in ascensu. Clivo’q extensus utroq

Sardibus hinc, illinc parvis finitur Hypaepis.

Pan ibi dum teneris iactat sua carmina nynphis,

Et leve cerata modulatur arundine carmen,

Ausus Apollineos praese contemnere cantus,

Iuduce sub Tmolo certamen venit ad impar.

Monte suo senior iudex confedit, & aures

Liberat arboribus.

Quercu comacoerula tantum

Cingitur, & pendent circum cava tepora Glandes.

Is’q Deum pecoris spectans, in iudice dixit

Nulla mora est. Calamis agrestibus infonat ille.

Barbarico’q Midan (aderat nam forte canenti)

Carmine deliniit. Post hunc facer ora resoluit.

Tmolus ad os Phoebi. Uultum sua sylva secuta est.

Ille caput flauum lauro Parnaside vinctus,

Verrit humum, Tyrio saturata murice palla.

Distinctam’q lyram gemmis & dentibus Indis

Sustinet a’ laeva, tenuit manus altera plectrum.

Artificis status ipse fiut, tum stamina docto

Pollice sollicitat. Quorum dulcedine captus

Pana iubet Tmolus citharae summittere cannas.

Iudicium, sancti’q placet sententia montis

Omnibus, arguitur tamen, atq; Iniusta vocatur

Unius sermone Midae. nec Delius aures

Humanam stolidas patitur retinere figuram.

Sed trahit in spatium, villis’q albentibus implet.

Ibstabiles’q illas facit, & dat posse moveri.

Cetera sunt hominis parte donatur in unam.

Induiturque aures lente gradietis aselli.

Ille quide celare cupit: turpi’q pudore

Tepora purpureis tepata. tuelare tiaris.

Sed solitus lagos ferro resecare capillos

Viderat hac famulus: qui nec cu prodere visum

Dedecus auderet: cupies efferre sub auras;

Nec posset reticere tam: fecedit: humu’q

Essodit: & domini quales aspexerit aures;

Voce refert qua: terre’q imurmurat haustae;

Indiciu’q suae vocis tellure regesta

Obriut: & scrobidus tacitus discedit opertis.

Creber arundinibus tremulis ibi fungere lucus

Coepit; & ut primo pleno maturvit anno

Prodidit agricola. Leninam motus ab antro

Obruta verba refert: domini’q coarguit aures.

Ultus abit Tmolo: liquidu’q per ocra vectus.